Problemy trawienne mogą być wczesnym objawem zaawansowanej cukrzycy typu 2, odkryli naukowcy

Problemy trawienne mogą być wczesnym objawem zaawansowanej cukrzycy typu 2, odkryli naukowcy. Odkrycie to może zmienić sposób diagnozowania i leczenia cukrzycy, ponieważ objawy żołądkowo-jelitowe są często pomijane lub traktowane jako osobna jednostka chorobowa.

Według nowych danych opublikowanych w czasopiśmie „Clinical Gastroenterology and Hepatology”, osoby z cukrzycą typu 2 są znacznie bardziej narażone na występowanie czynnościowych zaburzeń żołądkowo-jelitowych, w tym zespołu jelita drażliwego (IBS), niestrawności, zaparć i biegunki. Naukowcy podkreślają, że objawy te nie są przypadkowe, lecz są związane z zaburzeniami metabolicznymi charakterystycznymi dla cukrzycy.

W obszernym badaniu, w którym wzięło udział ponad 400 000 osób, naukowcy porównali wskaźniki osób z cukrzycą i bez niej. Okazało się, że czynnościowe zaburzenia żołądkowo-jelitowe występowały o 50% częściej u pacjentów z cukrzycą. W szczególności najczęściej występowały czynnościowe zaparcia i biegunka, a także dyspepsja – przewlekła niestrawność.

Eksperci nazywają przyczynę tego połączenia uszkodzeniami zakończeń nerwowych i mięśni przewodu pokarmowego, które występują w wyniku długotrwałego podwyższonego poziomu glukozy we krwi. Zjawisko to znane jest jako neuropatia cukrzycowa i może wpływać nie tylko na kończyny, ale także na funkcjonowanie narządów wewnętrznych, w tym żołądka i jelit.

Naukowcy zauważają, że większość pacjentów nie wiąże problemów trawiennych z cukrzycą i dlatego nie zgłasza się na czas do endokrynologa. Utrudnia to wczesną diagnozę i opóźnia rozpoczęcie skutecznej terapii. Lekarze zalecają pacjentom z uporczywymi lub nawracającymi objawami ze strony przewodu pokarmowego wykonanie badań w kierunku zaburzeń metabolizmu glukozy.

W związku z tym lekarze zalecają, aby nie ignorować nawet pozornie drobnych objawów ze strony układu pokarmowego. Ich obecność, w połączeniu z innymi czynnikami ryzyka – takimi jak nadwaga, siedzący tryb życia czy predyspozycje genetyczne – może być sygnałem ostrzegawczym cukrzycy typu 2.